“Jesus is the reason for the season”

Αυτό έγραφε ένα αυτοκόλλητο στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του γείτονά μας απέναντι. Μαζί με μια πινακίδα – πλακάτ που είχε εγκαταστήσει για τις γιορτές στο γκαζόν του κήπου του. Δίπλα από μια αυτοσχέδια φάτνη – σπιτάκι σε σχεδόν φυσικό μέγεθος και έναν επίσης αυτοσχέδιο φωτεινό σταυρό ύψους περίπου 1,5 μ. Βλέποντάς τα δεν μπόρεσα να μη σκεφτώ τη σκηνή από το έργο του Woody Allen “Η Χάννα κι οι αδελφές της” στην οποία ο πρωταγωνιστής, που περνάει φάση υπαρξιακής αναζήτησης, επιστρέφει από το σούπερ μάρκετ κρατώντας μια τσάντα με ψώνια. Την αφήνει στο τραπέζι, αρχίζει να την αδειάζει και βλέπουμε ψωμί του τοστ, διάφορα άλλα φαγώσιμα και στο τέλος ένα σταυρό και μια Βίβλο. Δυστυχώς δεν τη βρήκα στο you tube για να σας παραπέμψω.

Έμαθα εκ των υστέρων συζητώντας με Αμερικάνους φίλους ότι το μήνυμα αυτό είναι γνωστό και το χρησιμοποιούν εκείνοι που θεωρούνται “σκληροπυρηνικοί” για να επιστήσουν την προσοχή του κόσμου στο πόσο έχει εμπορευματοποιηθεί η περίοδος των Χριστουγέννων. Καλή η πρόθεση, δε λέω, αλλά η εκτέλεση μήπως υπάγεται κι αυτή στο πνεύμα της εμπορευματοποίησης που προσπαθούν να καταπολεμήσουν;

Η εμπειρία της εκκλησίας για έναν Έλληνα στην Αμερική (και δεν εννοώ την Ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία αλλά όλα τα είδη των εκκλησιών) είναι εντελώς σουρεαλιστική. Κάθε εκκλησία είναι σαν επιχείρηση, σκοπός της οποίας είναι να μαζέψει όσο το δυνατό περισσότερο κόσμο. Οι εκκλησίες έχουν σχέδιο προώθησης, διαφημίζονται, προβάλλονται, τροποποιούνται κατά το δοκούν, οργανώνουν δραστηριότητες και εκδηλώσεις για να προσελκύσουν κοινό. Υπάρχει και ολόκληρος επιχειρηματικός κλάδος church marketing. Η φράση “Make your advertising work harder and bring more people to your church” που διάβασα στην ιστοσελίδα ενός church marketing consultant (!) νομίζω ότι τα λέει όλα. Η πρώτη ερώτηση που σου κάνουν αν μιλήσεις με Αμερικάνο περί εκκλησίας είναι “Έχει πολύ κόσμο η εκκλησία στην οποία πηγαίνετε;”.

Ενδεικτικά παραθέτω βίντεο από μια “σύγχρονη εκκλησία” που λειτουργεί κοντά μας – Oasis Church, με σλόγκαν “Refreshing the world” – για να πάρετε μια γεύση.

Δεν πρέπει να παραλείψω να αναφέρω και τις υπηρεσίες ανεύρεσης συντρόφου για χριστιανούς που υπάρχουν στο διαδίκτυο και διαφημίζονται στην τηλεόραση, όπως Christian Mingle, με σλόγκαν “Find God’s match for you”.

Οι πιστοί, από την άλλη πλευρά, λειτουργούν εντελώς σαν πελάτες. Ελέγχουν τις υποψήφιες εκκλησίες, τις αξιολογούν, αποφασίζουν ποια τους αρέσει και ποια όχι και τελικά γράφονται στην εκκλησία της προτίμησής τους, με σημαντικότερο κριτήριο, όπως φαίνεται, όχι το δόγμα της πίστης την οποία ασπάζονται ή τον τρόπο ζωής που ευαγγελίζεται η εκκλησία, αλλά με κριτήρια σαν το είδος και το μέγεθος του εκκλησιάσματος, τη μουσική ή τις διάφορες δραστηριότητες. Η Ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία εδώ δεν θα μπορούσε ασφαλώς να μην επηρεαστεί από όλο αυτό.

Για να είμαι δίκαιη, πρέπει να αναφέρω και το πολύ θετικό, που μακάρι να το ασπαζόμασταν κι εμείς στην Ελλάδα. Τα μέλη μιας εκκλησίας συστηματικά και έμπρακτα βοηθούν άλλα μέλη που έχουν ανάγκη. Οργανώνουν εθελοντικές δραστηριότητες και γενικά αφιερώνουν σημαντικό προσωπικό χρόνο για να προσφέρουν υποστήριξη σε αρρώστους, ηλικιωμένους και άλλους αναξιοπαθούντες. Θυμάμαι χαρακτηριστικά το μακαρίτη το θείο μου, ο οποίος σε ηλικία πάνω από 70 και με καρκίνο ο ίδιος, έτρεχε με το αυτοκίνητο να πηγαίνει ανθρώπους από την εκκλησία, πιο ηλικιωμένους από αυτόν, στα ραντεβού των γιατρών που είχαν ανάγκη.

Κλείνοντας αυτήν την “εκκλησιαστική” ανάρτηση, θέλω να αναφέρω και το εξής: Παρότι η ελληνική ορθόδοξη εκκλησία εδώ είναι ένα ετερόκλητο και συχνά αρκετά κακόγουστο μείγμα δύσης-ανατολής, σε μια εκκλησία που βρεθήκαμε στις γιορτές στην πολιτεία της Βιρτζίνια, είδα την ομορφότερη αγιογράφηση που έχω προσωπικά δει σε σύγχρονη εκκλησία. Μου είναι πολύ δύσκολο να περιγράψω την κατανυκτική ατμόσφαιρα που δημιουργούσε αυτή η υπέροχη, κατά τη γνώμη μου, ζωγραφική. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ακόμη και τα δυτικού τύπου διακριτικά βιτρώ παραθυράκια δεν ενοχλούσαν, ίσως να προσέθεταν κιόλας στην όλη εντύπωση. Έψαξα να βρω ποιος έφτιαξε την αγιογράφηση αλλά δυστυχώς δεν το κατάφερα. Ο Λουκάς ήταν πολύ γκρινιάρης και ανήσυχος, κι έτσι δεν μπόρεσα να τραβήξω φωτογραφίες. Βρήκα ψάχνοντας στο διαδίκτυο ένα μικρό δείγμα, που όμως την αδικεί.

St. Katherine, Falls Church VA
St. Katherine Falls Church VA

Καθώς βρισκόμουν στο χώρο αυτό θυμήθηκα πραγματικά γιατί θέλω να μάθω περισσότερο την τέχνη της ορθόδοξης αγιογραφίας. Σκέφτηκα ότι αν εγώ αισθάνομαι έτσι βλέποντας μια σύγχρονη αγιογράφηση, πώς θα αισθάνονταν αυτοί που έβλεπαν τις κατά γενική ομολογία αριστουργηματικές βυζαντινές τοιχογραφίες π.χ. της Μονής της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη;
Moni Choras - Kwnstantinoupolh

Advertisements

10 thoughts on ““Jesus is the reason for the season”

  1. Church Marketing Consultant!?!?!?!?!?!?!?!
    Revenue forecasting ατάκα: Έχει ο Θεός
    “Θα πιάσετε το στόχο φέτος;” – “Μα την Παναγία”
    “Μα την πίστη μου, αν ακολουθήσετε αυτό το πλάνο, η εκκλησία σας θα πάει πολύ ψηλά!”

    …εγώ βλέπω προοπτική μεγάλη, μια μέρα θα γίνει και immersion στο Cornell 😛

    Αφήνοντας την πλάκα κατά μέρος, Ναταλάκι να είσαι καλά να μας γράφεις τέτοια άρθρα! Πολύ σε χαίρομαι! Και σχεδόν ακούω και τη φωνή σου σαν να μου τα έλεγες πίνοντας καφέ.

  2. Καλημέρα Ναταλάκι!

    Με την καινούρια σου ανάρτηση μου θύμησες τις πανομοιότυπες σκέψεις που είχαν γεννηθεί στο μυαλό μου όταν ήμουν στην εκκλησία Rock Church στο York. Εκεί θυμάμαι χαρακτηριστικά είχα συναντήσει μία γηραιά Κύπρια, η οποία μου είχε πει ότι σε εκείνη την εκκλησία ένιωθε πολύ πιο ελεύθερη από τις κυπριακές ορθόδοξες εκκλησίες… Θυμάμαι ότι η Θεία Κοινωνία ήταν πορτοκαλάδα με μπισκότο, γιατί η εκκλησία αυτή ήταν κατά του αλκοόλ…

    Η καλύτερη αγιογράφηση σε εκκλησία που έχω επισκεφτεί ήταν στο Φρέαρ του Ιακώβ στους Αγίους Τόπους. Ο ιερέας είναι και ο αγιογράφος, απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών, αν θυμάμαι καλά. Όπως λες κι εσύ όμως, άλλο να τη δεις από κοντά και άλλο να δεις μια φωτογραφία ή ένα βίντεο.

    Συνέχισε να μας στέλνεις τις σκέψεις σου. Με ενδιαφέρουν πάρα πολύ τα όσα γράφεις.

  3. όπως θα έλεγε κι ένας γκρήκ-American συγχωριανός του μπαμπά μου σε άπταιστα Ελληνικά : Tζήσους Χρήστος! Τι πράματα είναι αυτά;

    🙂

  4. Pingback: [See like Jesus] | Πού είμαι; Α, ναι… στην Αμερική…

  5. Pingback: Next gen contemporary worship: Plug in, engage, transform | Πού είμαι; Α, ναι… στην Αμερική…

    • Χαίρομαι πολύ που, τόσα χρόνια αφότου έγραψα την ανάρτηση, έφτασε σε σας! Πράγματι είχα πολύ συγκινηθεί από εκείνη την αγιογράφηση. Έχετε κάποιο email στο οποίο θα μπορούσα να σας γράψω περισσότερα για να μην τα βγάζω στο διαδίκτυο; Αν ναι, μπορείτε να μου το στείλετε μέσω της φόρμας επικοινωνίας. Να είστε καλά.

  6. Reblogged this on iconsalevizakis and commented:
    Η ύψιστη ανταμοιβή για το διακόνημα μας…όταν ο κόπος και η αγωνία της ορθόδοξης ζωγραφικής δημιουργεί σχέση ανάμεσα στον πιστό και στον “τρόπο της αλήθειας”..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s