Περιοδικά τζιτζίκια

Πολύ καλό! (πηγή http://cicadainvasion.blogspot.com)

Έχω εξαφανιστεί. Ενώ έχω γράψει ένα από τα γνωστά σας πλέον ψυχωφέλιμα κείμενά μου εδώ και πολύ καιρό, τουλάχιστον ενάμιση μήνα, μην πω δύο, ακόμη δεν το έχω ανεβάσει. Αυτή η ιδέα με τις ζωγραφιές έχει αποδειχθεί δίκοπο μαχαίρι – ενώ μου αρέσει πάρα πολύ, και όταν ανεβάσω κάτι με εικονογράφηση πολύ τη βρίσκω, επειδή είναι πολύ πιο χρονοβόρα από το γράψιμο και χρειάζεται συγκέντρωση για πολύ περισσότερη ώρα, με κάνει να ανεβάζω λιγότερα απ’ όσα θα ήθελα. Ειδικά αν έχω ξεκινήσει μια ζωγραφιά, λυπάμαι πολύ τελικά να μην την ανεβάσω, κι έτσι μοιραία καθυστερούν και τα κείμενα. Και αν έχω αφήσει κείμενο με ημιτελή εικονογράφηση που περιμένει τη σειρά του, δεν μου ‘ρχεται καλά να γράψω κάτι καινούριο μέχρι να το ανεβάσω. Τι ψυχαναγκασμός!

Εδώ γίνεται λίγο χαμός. Σήμερα μετακομίζουμε στο καινούριο μας, εν μέρει ημιτελές, σπίτι και σε λιγότερο από ένα μήνα (!!!!!!!) φεύγουμε από εδώ για το καλοκαίρι. Έχω λίγο μπει σε πνεύμα “απολύομαι και τρελαίνομαι” και δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα κάνω όλες αυτές τις δουλειές που πρέπει να γίνουν πριν βρεθώ στην πολυπόθητή μου Ελλαδίτσα. Μετά από τόσους μήνες (θα είναι ένας χρόνος ακριβώς όταν θα φεύγουμε) ονειρεύομαι να βγαίνω από αυτό το αεροπλάνο στην Αθήνα και δεν μπορώ να το πιστέψω ότι θα συμβεί στ’ αλήθεια.

Τις τελευταίες εβδομάδες ζούμε ένα πολύ εντυπωσιακό και, απ’ ό,τι φαίνεται, καθαρά αμερικάνικο φαινόμενο: Την εμφάνιση των “περιοδικών τζιτζικιών”. Η αυλή μας έχει γεμίσει τζιτζίκια, τόσο ζωντανά όσο και κελύφη από νύμφες που ωριμάζουν. Βγαίνεις έξω και πρέπει να προσέχεις πού πατάς για να μην ακούσεις το πολύ ανατριχιαστικό “κρατς”. Ειδικά η μαμά μου με την ξαδέλφη μου την Κατερίνα που μας έχουν επισκεφθεί, των οποίων το δωμάτιο βρίσκεται στον κάτω όροφο, στο επίπεδο του κήπου, ανοίγουν την πόρτα τους κάποιες μέρες και αντικρίζουν εικόνα Indiana Jones. Ένα βράδυ ξαγρύπνησαν γιατί τα τζιτζίκια είχαν αυξηθεί τόσο πολύ που έμπαιναν από τις χαραμάδες της πόρτας μέσα στο δωμάτιό τους.

Η φωτογραφία που παραθέτω (πηγη: Weather Bug) είναι πραγματικά αντιπροσωπευτική. Οι κορμοί των δέντρων στην αυλή μας, καθώς και όποια άλλη μεγάλη επιφάνεια υπάρχει, είναι ακριβώς έτσι.

Το έδαφος, δε, είναι σαν σουρωτήρι από τις πολλές τρύπες, ενώ, ειδικά όταν έχει ζέστη, ακούγεται όλη μέρα ένας συνεχής, δυνατός, υπόκωφος θόρυβος – σαν χαλασμένος συναγερμός, όπως είπε και ο Γιώργος – πολύ διαφορετικός από τον ήχο των τζιτζικιών που ξέρουμε στην Ελλάδα.

Οι τρύπες στο έδαφος – Πηγή: University of Maryland

Αυτά, λοιπόν, τα τζιτζίκια ονομάζονται περιοδικά (periodical cicadas) και είναι χαρακτηριστικά της Ανατολικής Βόρειας Αμερικής, δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον κόσμο. Διακρίνονται στα “17-year cicadas” και τα “13-year cicadas” (λένε ότι τα δικά μας είναι τα δεκαεπταετή). Σύμφωνα με τη Wikipedia, ζουν στο έδαφος, σε βάθος 30 εκατοστών περίπου, όπου μεγαλώνουν για 13 ή 17 χρόνια, ανάλογα με το είδος. Ενηλικιώνονται όλα μαζί, ταυτόχρονα, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα τζιτζίκια του κόσμου, που ενηλικιώνονται λίγα λίγα και εμφανίζονται στην επιφάνεια της γης κάθε χρόνο. Ολόκληρος ο πληθυσμός των περιοδικών τζιτζικιών ανεβαίνει την ίδια στιγμή από το έδαφος και ζει στην επιφάνεια για 4-6 βδομάδες. Τα αρσενικά οργανώνονται σε ομάδες που βγάζουν το χαρακτηριστικό τους ήχο για να προσελκύσουν τα θηλυκά. Ζευγαρώνουν, τα θηλυκά γεννούν τα αυγά τους συνήθως πάνω σε κορμούς ή κλαδιά δέντρων και μετά πεθαίνουν. Τα αυγά ανοίγουν μετά από 6-10 εβδομάδες και οι νεογέννητες νύμφες πέφτουν στο έδαφος, όπου χώνονται και αρχίζουν να μεγαλώνουν. Ο κύκλος αυτός επαναλαμβάνεται σε 13 ή 17 χρόνια. Είμαστε, έτσι, τυχεροί που είδαμε φέτος ένα φαινόμενο που θα εμφανισθεί ξανά σε 17 χρόνια.

Στην όψη είναι μεγαλούτσικα, σαν ακρίδες. Έχουν πορτοκαλί-καφέ χρώμα και κόκκινα μάτια.

Πηγή: Weather Bug

Διαβάσαμε ότι τα περιοδικά τζιτζίκια τρώγονται. Οι Ινδιάνοι Iroquois τα θεωρούσαν, λέει, μεγάλη λιχουδιά. Στο διαδίκτυο βρήκαμε πολλές και διάφορες συνταγές, μέχρι και γλυκά με σοκολάτα τα κάνουν. Το σκεφτήκαμε για μια στιγμή να το δοκιμάσουμε – γιατί τα σαλιγκάρια είναι καλύτερα; – αλλά αντισταθήκαμε στον πειρασμό :-).

Δεν νομίζω να μπορέσω να ανεβάσω άλλη ανάρτηση μέχρι να φύγουμε για το καλοκαίρι. Η ψυχωφέλιμη που σας χρωστάω μάλλον θα αναβληθεί για το φθινόπωρο. Εύχομαι σε όλους καλό καλοκαίρι και ελπίζω τους περισσότερους να σας δω σύντομα από κοντά!

Advertisements

6 thoughts on “Περιοδικά τζιτζίκια

  1. Γεια σας παιδιά ! Εύχομαι πραγματικά να βρεθούμε όταν έρθετε με το καλό!! Έχω και να σας δώσω κάποιο υλικό των παιδιών από την κ. Έλλη! Φιλιά σε όλους σας! Εντυπωσιακά τα τζιτζίκια!!!

  2. Καταπληκτικό! Αυτά που έχουμε στην Ελλάδα έχουν παρόμοιο κύκλο και νομίζω οτι ζουν 4 χρόνια. Συμπτωματικά χθες έβλεπα αυτό http://www.kickstarter.com/projects/motionkicker/return-of-the-cicadas που έχει ενα καταπληκτικό video, αν και το έχει βάλει σε fast motion κάνοντας τα να μοιαζουν με κατσαρίδες!

    • Πολύ καλό το βίντεο. Απ’ αυτά που διάβασα, πράγματι το είδος του κύκλου τους είναι, όπως είπες, παρόμοιο με τα άλλα τζιτζίκια (άρα και με αυτά που έχουμε στην Ελλάδα). Η μοναδικότητα αυτών εδώ των τζιτζικιών σε σχέση με τα υπόλοιπα είναι το ότι περνούν τις διάφορες φάσεις όλα μαζί ταυτόχρονα, όλος ο πληθυσμός την ίδια στιγμή, γι’ αυτό και βγαίνουν στην επιφάνεια μόνο μια φορά τα 17 χρόνια (και τόσο μαζικά).

  3. Ευτυχώς που αντισταθήκατε στον πειρασμό της “τζιτζικο λιχουδιάς” !!! Σας περιμένουμε σύντομα κοντά μας!! Πολλά φιλιά Ντόρα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s