I’m Greek, therefore I’m yogurt (μέρος πρώτο)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

“Κάτω ἀπὸ τὸν κρημνόν, ὁποῦ βρέχουν τὰ κύματα, ὅπου κατέρχεται τὸ μονοπάτι, τὸ ἀρχίζον ἀπὸ τὸν ἀνεμόμυλον τοῦ Μαμογιάννη, ὁποῦ ἀντικρύζει τὰ Μνημούρια, καὶ δυτικῶς, δίπλα εἰς τὴν χαμηλὴν προεξοχὴν τοῦ γιαλοῦ, τὴν ὁποίαν τὰ μαγκόπαιδα τοῦ χωρίου, ὁποῦ δὲν παύουν ἀπὸ πρωίας μέχρις ἑσπέρας, ὅλον τὸ θέρος, νὰ κολυμβοῦν ἐκεῖ τριγύρω, ὀνομάζουν τὸ Κοχύλι -φαίνεται νὰ ἔχῃ τοιοῦτον σχῆμα- κατέβαινε τὸ βράδυ-βράδυ ἡ γριά-Λούκαινα, μία χαροκαμένη πτωχὴ γραία, κρατοῦσα ὑπὸ τὴν μασχάλην μίαν ἀβασταγήν, διὰ νὰ πλύνῃ τὰ μάλλινα σινδόνια της εἰς τὸ κῦμα τὸ ἁλμυρόν, εἶτα νὰ ξεγλυκάνῃ εἰς τὴν μικρὰν βρύσιν, τὸ Γλυφονέρι, ὁποῦ δακρύζει ἀπὸ τὸν βράχον τοῦ σχιστολίθου, καὶ χύνεται ἤρεμα εἰς τὰ κύματα.

Κατέβαινε σιγὰ τὸν κατήφορον, τὸ μονοπάτι, καὶ μὲ ψίθυρον φωνὴν ἔμελπεν ἓν πένθιμον βαθὺ μυρολόγι, φέρουσα ἅμα τὴν παλάμην εἰς τὸ μέτωπόν της, διὰ νὰ σκεπάση τὰ ὄμματα ἀπὸ τὸ θάμβος τοῦ ἡλίου, ὁποῦ ἐβασίλευεν εἰς τὸ βουνὸν ἀντικρύ, κ᾿ αἱ ἀκτῖνες του ἐθώπευον κατέναντί της τὸν μικρὸν περίβολον καὶ τὰ μνήματα τῶν νεκρῶν, πάλλευκα, ἀσβεστωμένα, λάμποντα εἰς τὰς τελευταίας του ἀκτῖνας.

Ἐνθυμεῖτο τὰ πέντε παιδιά της, τὰ ὁποῖα εἶχε θάψει εἰς τὸ ἁλῶνι ἐκεῖνο τοῦ χάρου, εἰς τὸν κῆπον ἐκεῖνον τῆς φθορᾶς, τὸ ἓν μετὰ τὸ ἄλλο, πρὸ χρόνων πολλῶν, ὅταν ἦτο νέα ἀκόμη. Δυὸ κοράσια καὶ τρία ἀγόρια, ὅλα εἰς μικρὰν ἡλικίαν τῆς εἶχε θερίσει ὁ χάρος ὁ ἀχόρταστος.

Τελευταῖον ἐπῆρε καὶ τὸν ἄνδρα της, καὶ τῆς εἶχον μείνει μόνον δυὸ υἱοί, ξενιτευμένοι τώρα. Ὁ εἶς εἶχεν ὑπάγει, τῆς εἶπον, εἰς τὴν Αὐστραλίαν, καὶ δὲν εἶχε στείλει γράμμα ἀπὸ τριῶν ἐτῶν. Αὕτη δὲν ἤξευρε τί εἶχεν ἀπογίνει. Ὁ ἄλλος ὁ μικρότερος ἐταξίδευε μὲ τὰ καράβια ἐντὸς τῆς Μεσογείου, καὶ κάποτε τὴν ἐνθυμεῖτο ἀκόμη. Τῆς εἶχε μείνει καὶ μία κόρη, ὑπανδρευμένη τώρα, μὲ μισὴν δωδεκάδα παιδιά.

Πλησίον αὐτῆς, ἡ γριά-Λούκαινα ἐθήτευε τώρα, εἰς τὸ γῆρας της, καὶ δι᾿ αὐτὴν ἐπήγαινε τὸν κατήφορον, τὸ μονοπάτι, διὰ νὰ πλύνῃ τὰ χράμια καὶ ἄλλα διάφορα σκουτιὰ εἰς τὸ κῦμα τὸ ἁλμυρόν, καὶ νὰ τὰ ξεγλυκάνη στὸ Γλυφονέρι.”

Από το Μοιρολόγι της φώκιας του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΑΣΚΗΣΗ

Αγαπητοί μου αναγνώστες,
Επέστρεψα! Σήμερα θα σας αναθέσω εργασία (νομίζατε ότι μόνο εγώ θα κάνω δουλειά σ’αυτό το ιστολόγιο;). Είχατε γιαγιά με τσεμπέρι; Αν ναι, θέλω ειλικρινά να γράψετε δυο λόγια, λέξεις-κλειδιά για το τι σήμαινε η γιαγιά σας για σας. Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν αναλογίζεστε την εικόνα της μαυροφορεμένης μαντηλοδεμένης γιαγιάς;

Θα συνεχίσουμε με το θέμα στην επόμενη ανάρτηση.

Advertisements

8 thoughts on “I’m Greek, therefore I’m yogurt (μέρος πρώτο)

  1. αγάπη, θυσία, φιλότιμο, περηφάνεια
    (τα έγραψα εντελώς αυθόρμητα, όπως μου ήρθαν στο μυαλό!)

    Χαίρομαι πολύ που επέστρεψες! Πάντα γερή και δυνατή!
    Αλεξία

  2. Ναταλία μου!
    Ούσα άσχετη με την τεχνολογία σου απάντησα λίγο πριν και τώρα δε βρίσκω την απάντησή μου… Μμμμμ….
    Πάμε πάλι λοιπόν. Εμένα με μεγάλωσε μια καταπληκτική γιαγιά, χωρίς τσεμπέρι ωστόσο. Μου άφησε όμως κληρονομιά μεγάλη τη χαρά για την ζωή, την αγωνιστικότητα κι ένα κάρο άλλα όμορφα πράγματα. Η γιαγιά του Χριστόφορου φορούσε ανελλιπώς τσεμπέρι…
    Σας φιλώ οικογενειακώς!!!!

  3. H γιαγιά μου ( απο το χωριό ),
    πάντα τσεμπέρι, διακοπές το καλοκαίρι στο χωριό,
    ξυλόσομπα και επάνω να ψήνει φαγητά,
    έκανε όλες τις δουλειές κάθε μέρα,
    ζύμωμα το ψωμί, γάλα φρέσκο, εκκλησία, προσευχή,
    υπέροχες αναμνήσεις και μυρωδιές!

  4. χορτόπιτα, η γιαγιά (η Κατερίνα) διπλωμένη στα δύο πάνω από το ταψί που έχει ακουμπήσει στο πάτωμα της κουζίνας για να βγάλει τα κομμάτια…
    πλύσιμο εντέρων για τις γαρδούμπες στην παλιά βρύση στο χωριό (δεν την πρόλαβες νομίζω) και φούρνισμα πίτας στον ξυλόφουρνο (που επίσης δεν πρόλαβες)…
    η ρήση της γιαγιάς περί θανάτου (- γιαγιά, δεν ανησυχείς αν θα πας στην κόλαση ή στον παράδεισο; – Όπου με βάλνε πιδάκι μ, θα κάτσου)
    μάζεμα ελιών με τη γιαγιά να απλώνει τα λιόπανα…
    η γιαγιά φτίαχνει το πρωινό του παππού του Γιώργου – γάλα με ψωμί μέσα σε τσίγκινη κούπα…
    η γιαγιά δακρυσμένη
    η γιαγία να σκάει στα γέλια

    Άντε Ναταλία, με κατάφερες να σου γράψω και σχόλιο και μάλιστα δακρυσμένο…

  5. Pingback: I’m Greek, therefore I’m yogurt (μέρος δεύτερο) | Πού είμαι; Α, ναι… στην Αμερική…

  6. Είμαι βρέφος. Με νανουρίζει στα δυνατά της χέρια, με τα ποικίλματα της φωνής της που κρατώ στη μνήμη και μεταφέρω κι εγώ στα παιδιά μου πριν τον ύπνο τους.
    Είμαι παιδί.Χρόνια με περιμένει να γυρίσω από το σχολείο πάντα στα μαύρα ντυμένη, με το φαγητό έτοιμο και το σπίτι μας καθαρό.
    Είμαι έφηβη: είναι ήσυχη πια, μας μεγάλωσε καλά.Μπορεί να μας αφήσει τώρα.Στα 93 της, μας αποχαιρετά.
    Η καλημέρα της πριν από όλους μας, ήταν για τις γαρδένιες. Εχουμε μια γαρδένια έξω από την πόρτα,η Δαφνούλα την καλημερίζει για να ανθίσει.

    Τώρα που χρόνια την αναζητώ
    στο πρόσωπο κάθε μαυροντυμένης γιαγιάς με ρυτίδες
    μάκρυνα τα μαλλιά μου
    και έμαθα να τα πλέκω πλεξίδα,
    μήπως της μοιάσω.

  7. Pingback: I’m Greek, therefore I’m yogurt « ΑΒΕΡΩΦ

  8. Pingback: New Diaspora — I’m Greek, therefore I’m yogurt

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s