Πάμε Ελλάδα; Greek Camp 2014

greek_camp_passportΕδώ στην Αμερική, είναι πολύ διαδεδομένη το καλοκαίρι η έννοια του “camp” για τα παιδιά. Επειδή οι γονείς εργάζονται κατά τις καλοκαιρινές διακοπές, και άλλη εναλλακτική συχνά δεν υπάρχει, τα παιδιά πηγαίνουν, αντί για σχολείο, σε κάποιο μέρος όπου απασχολούνται με διάφορες δραστηριότητες. Η διευθύντρια του ελληνικού σχολείου της τοπικής ενορίας, στο οποίο φέτος για πρώτη χρονιά δούλεψα ως δασκάλα, έχει καθιερώσει τα τελευταία χρόνια μια τροποποιημένη εκδοχή camp, για τα Ελληνοαμερικανάκια της περιοχής, αμέσως μετά το πέρας των μαθημάτων του ελληνικού σχολείου. Πρόκειται για ένα τριήμερο, κατά το οποίο τα παιδιά έρχονται στο ελληνικό σχολείο το απόγευμα για δυο ώρες περίπου, κι εκεί έχουν οργανωθεί γι’ αυτά δραστηριότητες με ελληνικό χαρακτήρα. Σκοπός του όλου εγχειρήματος, σύμφωνα με τη διευθύντριά μας, είναι να εμπλουτιστεί η εμπειρία των παιδιών με ελληνικά στοιχεία. Η συμμετοχή όλων των διοργανωτών, δασκάλων και γονέων, είναι εντελώς εθελοντική.

Φέτος, η “κατασκήνωση” είχε θέμα “Πάμε Ελλάδα;” και μου ζητήθηκε κι εμένα να συμμετάσχω. Κατά την περιγραφή του προγράμματος, έμαθα ότι τα παιδιά θα έκαναν ένα εικονικό ταξίδι στην Ελλάδα. Οι αίθουσες του σχολείου θα μετατρέπονταν, με την κατάλληλη διακόσμηση, η καθεμία σε κάποιο μέρος της Ελλάδας, ενώ οι “ταξιδιώτες” θα τις επισκέπτονταν με τη σειρά, ανά μισάωρο. Θα τους χωρίζαμε σε ομάδες, με έναν ενήλικο “ταξιδιωτικό οδηγό” η καθεμία, που θα τους πήγαινε από αίθουσα σε αίθουσα, και με το “διαβατήριό” του το κάθε παιδί (το οποίο έφτιαξα και βλέπετε να εικονίζεται), που θα σφραγίζαμε σε κάθε αίθουσα με το όνομα του αντίστοιχου τόπου. Εκεί, αφού θα άκουγαν κάτι σχετικό με τη συγκεκριμένη τοποθεσία, θα συμμετείχαν σε κάποια ανάλογη δραστηριότητα. Στόχος ήταν να ενεργοποιηθούν όσο το δυνατό περισσότερες αισθήσεις των παιδιών, με χειροτεχνία, εικόνα, ήχο, ίσως και γεύση, ώστε, σύμφωνα πάλι με τις προδιαγραφές του προγράμματος, να επιτευχθεί μία όσο το δυνατό πιο συνολική εμπειρία.

Δέχθηκα μεν πρόθυμα να βοηθήσω, πλην όμως με μεγάλες αμφιβολίες ως προς τη χρησιμότητά του εγχειρήματος. Από την προσωπική μου εμπειρία, αλλά επηρεασμένη κι από ενδιαφέροντα κείμενα που έχω διαβάσει, όπως αυτό, σκεφτόμουν: “Καλά, τι μπορεί να προσφέρει μια τόσο τεχνητη κατάσταση στα παιδιά; Εϊναι δυνατό τέτοιες εκδηλώσεις να υποκαταστήσουν έστω και λίγο την αληθινή εμπειρία, αυτήν που μόνο στην Ελλάδα βιώνεται;” Οι άλλοι, όμως, εδώ, φαίνονταν να θεωρούν το camp τόσο σημαντικό, που δεν τόλμησα να εξωτερικεύσω τις ενστάσεις μου. Μετά από λίγη σκέψη, κατέληξα, στο δωμάτιο που είχα αναλάβει, ν’ ασχοληθούμε μ’ έναν τομέα του ελληνικού πολιτισμού για τον οποίο διαθέτω κάποια στοιχειώδη γνώση, την ορθόδοξη εικονογραφία. Αφού ενημέρωσα την ομάδα για την πρόθεσή μου, αποφασίστηκε η αίθουσά μου να μετατραπεί σε “Μετέωρα”.

Τις μέρες που ακολούθησαν, όσοι ενεπλάκησαν στο όλο εγχείρημα εργάστηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό, σκεπτόμενοι διάφορες ιδέες και αφιερώνοντας πραγματικά πολύ προσωπικό χρόνο για να προετοιμάσουν τις αίθουσές τους. Μια αίθουσα (“Κρήτη”) έγινε παραδοσιακό καφενείο, με μπακίρια, κεντητά τραπεζομαντηλάκια και κουρτινάκια, καρέκλες και τραπέζια καφενείου και παραδοσιακή κρητική μουσική. Εκεί, αφού η υπεύθυνη δασκάλα, ντυμένη με κρητική φορεσιά, θα κερνούσε τα παιδιά βανίλια υποβρύχιο, θα έφτιαχναν όλοι μαζί καλιτσούνια. Μάλιστα η δάσκαλα έφερε και φουρνάκι απ’ το σπίτι της ειδικά γι΄αυτό το σκοπό.

krhth

Τμήμα της αίθουσας “Κρήτη”

Σε άλλη αίθουσα, τη “Θεσσαλονίκη”, όλοι οι τοίχοι επενδύθηκαν με μεγάλα άσπρα χαρτιά, ζωγραφισμένα στο χέρι σαν να ήταν φτιαγμένα από πέτρα και κομμένα στο πάνω μέρος ώστε να μοιάζουν με πολεμίστρες, με σκοπό η αίθουσα να δίνει εντύπωση Λευκού Πύργου. Το κέρασμα ήταν μπουγάτσα και η χειροτεχνία μαγνητάκια με τον ήλιο της Βεργίνας.

8essalonikiΗ αίθουσα “Ρόδος” γέμισε πεταλούδες που κρέμονταν απ’ το ταβάνι, η αίθουσα “Επτάνησα” κοχύλια, δίχτυα, ψάρια και γαλάζια χάρτινα νερά, η αίθουσα “Ολυμπία” χάρτινες κολόνες, φλόγες, μέχρι κι ένα κορίτσι επιστρατεύτηκε για να ντυθεί με “αρχαιοελληνική” στολή.

eptanhsa

10456817_245812482293032_7147586401946648031_nΗ ελληνική “κατασκήνωση” ξεκίνησε χθες. Το μεράκι όλων μπορώ να πω ότι ήταν μεταδοτικό, κι έτσι, παρά τις αμφιβολίες μου, ετοίμασα κι εγώ την αίθουσά μου, διακοσμώντας τους τοίχους με φωτοτυπίες και σχέδια από το μάθημα της αγιογραφίας που έχω παρακολουθήσει παλιότερα στην Ελλάδα, και άλλες εικόνες που μου έδωσαν οι υπόλοιπες δασκάλες. Η αίθουσα βρισκόταν επίτηδες στον τρίτο όροφο, ώστε να χρειαστεί τα παιδιά ν’ανεβούν πολλές σκάλες μέχρι να φτάσουν σ’αυτήν. Πριν αρχίσουν ν’ανεβαίνουν, τους κατεβάσαμε ένα καλαθάκι δεμένο με σχοινί, για να βάλουν τα διαβατήριά τους μέσα και να το τραβήξουμε πάνω καθώς αυτοί θ’ ανέβαιναν τις σκάλες (τους ίδιους δεν μπορούσαμε λόγω τεχνικών κωλυμάτων να τους ανεβάσουμε με καλάθι!).

Μόλις μπήκαν μέσα, τους κεράσαμε λουκούμι και τους δείξαμε μια πολύ σύντομη βιντεο-προβολή για τα Μετέωρα, για τα οποία, απ’ ό,τι ανακάλυψα, κανείς δεν είχε ποτέ του ακούσει. Στη συνέχεια, παριστάνοντας ότι είμαστε οι βοηθοί σ’ ένα εργαστήριο αγιογραφίας μέσα σε κάποιο μοναστήρι, από το οποίο οι μοναχοί έλειπαν τη στιγμή εκείνη, (πολλή ποιητική άδεια εδώ), μιλήσαμε απλά για την τέχνη της αγιογραφίας. Τους έδειξα σχέδια με μισοτελειωμένες εικόνες (έτυχε να έχω την ίδια εικόνα σε διαφορετικές φάσεις επεξεργασίας), που με έκπληξη είδα ότι τους έκαναν μεγάλη εντύπωση. Στη συνέχεια έκανα μια πρόχειρη επίδειξη για το πώς κολλάμε το φύλλο χρυσού στο στιλβωτό χρύσωμα, που, όπως το είχα φανταστεί, τους εντυπωσίασε με τον εξωτικό χαρακτήρα του υλικού και των εργαλείων. Στο τέλος έφτιαξαν μια σχετική χειροτεχνία, με μουσική υπόκρουση βυζαντινή ψαλμωδία από τα Μετέωρα (να ‘ναι καλά το ΥοuTube).

Tα παιδιά παρακολουθούν την επίδειξή μου.

Ομολογώ ότι η έλλειψη αυθεντικότητας της όλης εμπειρίας ήταν ανάλογη με αυτήν του Greek yogurt, για το οποίο έγραφα τις προάλλες. Όμως το έκδηλο κέφι απάντων των ενηλίκων συμμετεχόντων (το οποίο με έκπληξη διαπίστωσα να διαθέτω κι εγώ), όπως και το ενδιαφέρον των παιδιών, τα οποία πρόσεχαν με απόλυτη ησυχία τη στιγμή που στο μάθημα των Ελληνικών δεινοπαθούμε να τους κάνουμε να συγκεντρωθούν έστω και λίγο, μ’ έκαναν ίσως να αναθεωρήσω τις απόψεις μου για τη χρησιμότητα του εγχειρήματος.

Ακόμη δεν ξέρω αν το Greek camp έχει κάποιο ουσιαστικό νόημα. Τώρα όμως ξέρω τον τρόπο που ένιωσα την ώρα που έβλεπα τα μάτια των παιδιών προσηλωμένα σ’αυτό που τους έδειχνα, την ώρα που άκουγα σχόλια του τύπου “Ααα…. λουκούμι, ναι, το ξέρω αυτό, το έχω δοκιμάσει μια φορά” ή “Δεν έχεις ξαναφάει λουκούμι; Εμένα το κόκκινο είναι το αγαπημένο μου”, την ώρα που ακούγοντας την ψαλμωδία, χαζεύοντας τις σκηνές απ’ τα Μετέωρα στο βίντεο και βλέποντας απλωμένα τα σχέδια και τα εργαλεία μου, νοστάλγησα βαθιά τη δασκάλα μου στην Αθήνα, δίπλα στην οποία και τι δε θά ‘δινα να ξαναβρεθώ και να ξαναδουλέψω.

Να μην ξεχάσω ν’αγοράσω μερικά χρώματα το καλοκαίρι στην Ελλάδα. Του χρόνου σκοπεύω να τους δείξω πώς ανακατεύουμε τις σκόνες με αυγό και ξίδι για να φτιάξουμε την παραδοσιακή αυγοτέμπερα.


Το κείμενο αναδημοσιεύτηκε στο διαδικτυακό ντοκιμαντέρ Νέα Διασπορά.
Θερμές ευχαριστίες.

New Diaspora

Advertisements

3 thoughts on “Πάμε Ελλάδα; Greek Camp 2014

  1. Μπήκες και συ λοιπόν στην παγίδα του “Greek camp” και απ ό,τι βλέπω, ενθουσιάστηκες και σου έρεσε!

    Από όλα τα μέρη που επισκέφθηκα χθες, το μόνο που δεν κατἀφερα να δω ήταν τα Μετέωρα. Κρίμα που έχασα αυτή την ωραία εμπειρία. Άκουσα όμως πάρα πολύ καλά σχόλια από γονείς και μάλιστα από δασκάλες των καλών τεχνών. Εντυπωσιάστηκαν όλοι, μικροί και μεγάλοι!

    Το Ελληνικό σχολείο του Αγ. Δημητρίου ευχαριστεί όλες τις δασκάλες και τους εθελοντές γονείς για την ωραία δουλειά που έκαναν φέρνοντας λίγη γεύση Ελλάδας στην Νέα Υερσέη.

    Ελπίζω τα παιδιά μας να αποκόμισαν κάτι Ελληνικό, έστω και μικρό, από την όλη εμπερία του Greek camp. . Αν πράγματι αυτό έγινε, τότε επιτύχαμε τον στόχο μας!

    Και πάλι χίλια ευχαριστώ για όλα!
    Μάτα Αγριαντώνη

  2. Διαβαζα το mailσου και με πηραν τα κλαματα. Οποιαδηποτε τετοια πρωτοβουλια ειναι πολυ σημαντικη, καθολου καραγκιοζιλικι. Εμεις εδω κανουμε ψιλοπραγματα στο Ελληνικο σχολειο γιατι φετος ξεκινησε και ολοι οι γονεις συγκινούνται που τα παιδια τους αποκτουν επαφη με τις παραδόσεις μας, εστω και τοσο.ολα ειναι σημαντικα, μην τα υποβιβαζεις. Και απο οτι εχω κατάλαβει κάνετε θαυμασια δουλεια

    • Πάντως, αν μη τι άλλο, το ευχαριστήθηκα! Τώρα αν αυτό σημαίνει και κάτι για τα παιδιά, αν πραγματικά τους αλλάζει σε κάτι, έστω και λίγο, την οπτική τους για το ποιοι είναι, ποιος το ξέρει; Όπως και να’ χει, όπως είπε και μια μαμά, “Αφού δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο, κάνουμε αυτό”.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s