Ελάτε, Καίσαρ, εγκρίνετε, έστω και για λίγο…

thumbs up1Από τότε που βρεθήκαμε εδώ στην Αμερική, έχουν έρθει έτσι τα πράγματα που αναγκαστικά περνάω αρκετά μοναχικά μερόνυχτα κάθε βδομάδα. Τον προηγούμενο ενάμιση μήνα, όμως, από διάφορες συγκυρίες, το σπίτι μας βρέθηκε σταθερά γεμάτο από ενήλικη παρουσία, αντίθετα από τη συνήθη του συνθήκη, κι εγώ με είδα, με κάποια έκπληξη, σ’αυτό το διάστημα να απομακρύνομαι από τη μιζέρια που έχετε διαβάσει μέχρι τώρα. Όσο, λοιπόν, οι συνθήκες του μικρόκοσμού μου με βοηθούσαν να είμαι σε καλό κέφι, είδα την όλη εμπειρία της Αμερικής και με διαφορετικό μάτι και, κυρίως, συνειδητοποίησα για μια φορά ακόμη ότι όλα τα αρνητικά που νιώθω και διαβάζετε κι εσείς εδώ δεν έχουν να κάνουν απαραίτητα με την “ξενιτιά” καθεαυτή, αλλά σχετίζονται και με τη δική μου πρόσληψή της.

“Τι μας λες τώρα;” θα με ρωτήσετε. Πριν προλάβει να με πάρει πάλι η κάτω βόλτα, θέλω απλώς να καταγράψω ότι η όλη εμπειρία έχει τελικά και θετικά, τα οποία, όταν βρίσκομαι σε καλή διάθεση, μετά από περίπου τρία χρόνια, που αρχίσαμε να έχουμε ένα στοιχειώδη πυρήνα από γνωστούς ανθρώπους γύρω μας, που καταλάγιασε κάπως η αγωνία μου ότι περιστοιχιζόμαστε από πράγματα 100% ξένα, μπορώ να τα διακρίνω. Ακούστε, λοιπόν, τα βασικά, πριν προφτάσω να τα ξεχάσω πάλι.

1. Είχα την ευκαιρία να πλησιάσω ανθρώπους καινούργιους, κάποιους απ’ τους οποίους δε θα τους προσέγγιζα εύκολα αν τους γώριζα στην Ελλάδα, με τα στερεότυπά της και με την ασφάλεια του δικού μου κύκλου γύρω μου. Πλούτος ανεκτίμητος, για τον οποίο μόνο ευγνωμοσύνη αισθάνομαι.

2. Το έχω ξαναπεί. Εδώ στην Αμερική γεύτηκα μια αίσθηση ελευθερίας για τις επιλογές μου που στο σπίτι μου δεν μπορούσα να έχω. Σε τούτη εδώ τη χώρα πραγματικά μπορείς να γίνεις και να κάνεις ό,τι θελήσεις. Ας πούμε, το πρωί μπορείς να έχεις καριέρα στον εταιρικό χώρο και το απόγευμα να εργάζεσαι ως γυμναστής σε γυμναστήριο χωρίς οι βασικές σου σπουδές να έχουν σχέση με κάτι ανάλογο (αληθινή περίπτωση γνωστής μας). Μπορείς, αντί να στέλνεις τα παιδιά σου σχολείο, να κάνεις εσύ κατ’ οίκον το δάσκαλο, χωρίς να έχεις σπουδάσει δάσκαλος, χωρίς να διακινδυνεύεις την ακαδημαϊκή τους πορεία και χωρίς να σε θεωρούν οι άλλοι τρελό (άλλη γνωστή περίπτωση). Μπορείς να αλλάξεις επαγγελματική κατεύθυνση όσες φορές στη ζωή σου το χρειαστείς κι αυτό να θεωρείται απόλυτα φυσικό. Όπως δε δεσμεύονται με τους ανθρώπους και τα μέρη, ρευστότητα που με τρελαίνει, έτσι δε δεσμεύονται και με επαγγελματικούς ρόλους, ελευθερία, αντιθέτως, απίθανη.

Επιπλέον, η δυνατότητα να τολμήσεις κάτι μικρό κι ευέλικτο είναι πραγματικά πολύ μεγαλύτερη απ’ την Ελλάδα με τη δύσκαμπτη γραφειοκρατία της. Η εμπειρία μου είναι ότι, για να αρχίσεις να παρέχεις από το σπίτι σου υπηρεσίες ως ελεύθερος επαγγελματίας, το μόνο που χρειάζεται είναι να συμπληρώσεις μια δήλωση όπου αναφέρεις όνομα, διεύθυνση, το είδος της υπηρεσίας και την επαγγελματική σου επωνυμία. Τίποτε άλλο. Στη συνέχεια εκδίδεις αποδείξεις μόνος σου, τυπώνοντάς τες στον υπολογιστή σου. Δε χρειάζεται να είναι διάτρητες για να είναι νόμιμες, δε χρειάζεται να είσαι ασφαλισμένος σε ταμείο, δε χρειάζεται να έχεις επαγγελματική στέγη με επιφάνεια συγκεκριμένων τετραγωνικών, εν ολίγοις δεν απαιτείται τίποτε περίπλοκο ή χρονοβόρο.

3. Άρχισα να ντρέπομαι λιγότερο για τα “ελληνικά” μου ενδιαφέροντα και αυτή η άνεση γέννησε σκέψεις για δημιουργικούς τρόπους που θα μπορούσα ίσως να τα αξιοποιήσω στο μέλλον. Σταμάτησα να νιώθω ενοχές που κάνω μάθημα στα παιδιά για την επανάσταση του ’21 και τους “αρχαίους ημών προγόνους”, αλλά και για την Καθαρή Δευτέρα, τη Σαρακοστή, την Παλαιά Διαθήκη, τις εικόνες στην εκκλησία, τη συνήθεια να ανάβουμε το καντήλι. Μαλλιοτραβιέστε εσείς στην Ελλάδα γι’ αυτά; Δεν τολμάει άνθρωπος να βγάλει λέξη γιατί θα την ακούσει απ’ όλες τις πλευρές; Όλα συσχετίζονται αυτομάτως με αριστερούς ή δεξιούς, νεοταξικούς ή οπισθοδορμικούς, εθνικιστές ή διεθνιστές; Ε, εδώ αυτά δεν υπάρχουν, αντιθέτως, θεωρείται χρήσιμη και η σταγόνα που έχει σχέση με Ελλάδα, ανεξαρτήτως χρωματισμού. Εξ’ ορισμού, το κοινό που έρχεται στο ελληνικό σχολείο αποτελείται απο αυτούς που κάνουν προσπάθεια να διατηρήσουν κάτι από την καταγωγή τους, προσωπική γνώση οι περισσότεροι δεν έχουν, και πολλοί βρίσκουν χρήσιμη τη δική μου μέχρι πρόσφατα ζωντανή εμπειρία, χωρίς να τη διυλίζουν όπως θα γινόταν στην Ελλάδα, γεγονός που ομολογουμένως απελευθερώνει.

4. Είδα μέρη αλλιώτικα, ανθρώπινους τύπους πολυποίκιλους και έζησα νέες εμπειρίες, που με έχουν κάνει ένα διαφορετικό άνθρωπο απ’ αυτόν που ήμουν τρία χρόνια πριν, θέλω να ελπίζω εσωτερικά πλουσιότερο και πιο ανοιχτό, με ευρύτερη ματιά και πιο ευέλικτη σκέψη. Ενδεικτικά:
– Έζησα τον τυφώνα Sandy, που περάσαμε όταν είχαμε πρωτοέρθει εδώ.
– Βρέθηκα στο ατελείωτο κρύο και στο χιόνι, που ομολογώ ότι δεν θα με πείραζε να μην τα ξαναβιώσω ποτέ.
– Πέρασα την αρκετά σουρεαλιστική εμπειρία έρευνας, αγοράς και μετακόμισης μέσα σε λίγους μήνες σε ένα σπίτι, που ανάλογό του στην Ελλάδα δε θ’αποκτήσουμε ούτε σε μια ζωή.
– Βίωσα τη μετατροπή της άπιαστης Νέας Υόρκης από απόλυτα άγνωστο και απειλητικό τόπο σε μέρος στοιχειωδώς οικείο.
– Διαπίστωσα το ιστορικό παρελθόν της ευρύτερης περιοχής μας, που σου θυμίζει ότι, κάπου βαθιά κρυμμένο κάτω από την απόλυτη εμπορευματοποίηση της ζωής, αυτή η χώρα μπορεί να έχει και χαρακτήρα.
– Ένιωσα τη μετατροπή της σωματικής άσκησης σε απλή καθημερινή πρακτική που, όπως όλοι γύρω, μικροί, μεγάλοι, παιδιά, ηλικιωμένοι, δε χρειάζεται να την αντιμετωπίζεις με δέος.
– Απόλαυσα φυσικά τοπία εντυπωσιακής ομορφιάς.
– Καλλιέργησα τη δυνατότητα να εξοικειώνομαι με πρακτικές και συνήθειες που μου φαίνονται εντελώς ξένες και να κατορθώνω να αισθανθώ σεβασμό γι’ αυτούς για τους οποίους αποτελούν ουσιαστικό κομμάτι της δικής τους ζωής, ακόμη κι αν εμένα δε μου ανήκουν, δε μου ταιριάζουν και δε σκοπεύω να τις ενστερνιστώ.
– Παρατήρησα τα παιδιά μου να ζουν μια εντελώς διαφορετική παιδική ηλικία, σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο, από αυτήν που έζησα εγώ, και προσπάθησα αυτό να μη μ’ενοχλεί τόσο.

Θα με ρωτήσετε: Θέλω να επιστρέψω στο σπίτι μου; Πάντα. Θα έφευγα αύριο το πρωί αν μου δινόταν η ευκαιρία. Όμως, όσο χρειάζεται να βρίσκομαι εδώ, πράγματι, μπορώ τελικά να αποκομίζω αρκετά. Ναι, ναι, καλά διαβάσατε – το έγραψα εγώ, αλήθεια. Τώρα για πόσο θα διαρκέσει αυτό το αίσθημα και αν θα καταφέρω κάποια άλλη στιγμή να το επαναλάβω… ε, είπαμε, ας μη ζητάμε και πολλά!

Advertisements

One thought on “Ελάτε, Καίσαρ, εγκρίνετε, έστω και για λίγο…

  1. Μπράβο Νατάλία μου! Eτσι! Να εισαι ανοιχτή και δεκτική σε όλα όσα έρχονται, η ζωή είναι ένα ταξίδι , πάντα στο νου σου θα χεις την Ιθάκη, μα στη διαδρομή θα πλουτίζεις από εμπειρίες και δώρα, όταν είσαι έτοιμη να τα δεχθείς.. Διάβασε ξανά αυτό το αγαπημένο ποίημα, θα σου μιλήσει πολύ νομίζω..Χαίρομαι αφάνταστα γι αυτή σου την στροφή, γιατί είναι ένα άνοιγμα στον κόσμο, χαμόγελο στη ζωή..Σας φιλώ όλους!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s