To blog or not to blog?

jesus_notepadΕξ’ αρχής έλεγα εδώ ότι δεν είμαι από αυτούς που τους αρέσει να ζουν τη ζωή τους δημόσια. Αντιστέκομαι ακόμη, με όλες μου τις δυνάμεις, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για τα οποία νιώθω βαθειά αντιπάθεια – που μόνο αυξάνεται όσο αναβαθμίζεται η τεχνολογία που μεταχειρίζομαι: Καινούργια τηλέφωνα που έχουν ολοένα και περισσότερες δυνατότητες, apps και έξτρα apps για τα πάντα, κάποια από τα οποία είναι δυστυχώς αρκετά χρήσιμα ώστε τελικά να κάμπτονται οι αντιστάσεις μου και να τα χρησιμοποιώ. Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς πώς εξέθετα τον εαυτό μου τόσο ανοιχτά και για τόσο πολύ καιρό σ’αυτό το ιστολόγιο. Η αιτία είναι μία και μοναδική: Η δυσκολία της προσαρμογής στη νέα μου ζωή.

Έχετε διαπιστώσει ότι έχω κάνει ένα μεγάλο διάλειμμα στο προσωπικό blogging, που, για τους λόγους που μόλις παράθεσα, προβλέπω να συνεχιστεί. Μού ήρθε όμως η επιθυμία να κάνω έναν απολογισμό για αυτό το εγχείρημα, γιατί, ενώ τελικά δεν μπορούσε ως μέσο να καλύψει την ανάγκη για επικοινωνία που το γέννησε, αποδεικνύεται ότι μού πρόσφερε πολλά – και σε διαφορετικούς τομείς από αυτούς που είχα φανταστεί όταν το ξεκίνησα. Κατ’ αρχάς, για όσο καιρό έγραφα και ζωγράφιζα εδώ, η όλη διεργασία μού ήταν φοβερά σημαντική. Παρ’ ότι με άφηνε σταθερά ανικανοποίητη, αποτελούσε αφορμή ενδοσκόπησης και πρωτόγνωρο για μένα μέσο δημιουργικής έκφρασης. Ομολογώ ότι μέχρι τότε ο πιο δημιουργικός τρόπος για να εκτονώνω τις εσωτερικές μου ανησυχίες ήταν να πίνω καφέδες μιλώντας γι’ αυτές με τους αγαπημένους μου ανθρώπους (ο οποίος βέβαια παραμένει ως ο αγαπημένος μου και απόλυτα ικανοποιητικός τρόπος έκφρασης, και γι’ αυτό δεν είμαι εξ’ επαγγέλματος καλλιτέχνης, συγγραφέας ή κάτι αντίστοιχο). Όπως και να έχει, μέχρι να ασχοληθώ με αυτό το ιστολόγιο, δεν είχα ποτέ συνειδητοποιήσει ότι μπορώ να εκφραστώ όπως το έκανα εδώ. Ό,τι υπάρχει καταγεγραμμένο με λέξεις ή εικόνες στις ιστοσελίδες του είναι το μικρό προσωπικό μου δημιούργημα και δεν ξέρω αν ποτέ στη ζωή μου θα φτιάξω ξανά κάτι που θα έχει μέσα του τόσο ξεκάθαρα ένα κομμάτι της ψυχής μου.

Επιπλέον, παρ’ ότι εγώ το έχω εγκαταλείψει, βλέπω ότι το ιστολόγιο έχει προς το παρόν τη δική του ζωή. Έχω έναν ολόκληρο χρόνο να γράψω, όμως στο διάστημα αυτό παρακολουθώ τα στατιστικά δεδομένα, και μου κάνει μεγάλη εντύπωση ότι παραμένουν σταθερά. Δεν επισκέπτονται το ιστολόγιο πολλοί, ποτέ δεν έγινε αυτό, όμως αυτοί οι λίγοι που το βλέπουν παραμένουν στα ίδια επίπεδα, 2-9 άτομα την ημέρα. Συνολικά για το 2017, είχε μέχρι τώρα 1.569 επισκέπτες! Όταν έγραφα και ζωγράφιζα νιώθοντας ότι θα σκάσω, ότι θέλω να βγω και να φωνάξω σε ολόκληρη την οικουμένη γιατί δεν αντέχω άλλο την απομόνωση, ομολογώ ότι αυτό δεν το είχα φανταστεί. Εύχομαι ειλικρινά κάποιοι από αυτούς που συνεχίζουν να πέφτουν στις σελίδες του να αποκομίζουν κάτι που τους φαίνεται ίσως χρήσιμο.

Τέλος, η τριβή με το μέσο αυτό, σε συνδυασμό βέβαια με τις άλλες εμπειρίες που μού πρόσφερε η μετανάστευση, γέννησε καινούργιες ιδέες, που μού έχουν δώσει μεγάλη ψυχική ενίσχυση: Το Κατ’ Οίκον Ιστορία αρχικά, που ακόμη κινείται σε προσωπικό επίπεδο, και, το καινούργιο μου και πιο μεγάλο εγχείρημα, Orthodox Pebbles, που φιλοδοξώ, Θεού θέλοντος, να γίνει κάτι περισότερο από προσωπική καταγραφή. Επιτρέψτε μου να σας το συστήσω γιατί έχει απορροφήσει όλο τον χρόνο και την ενέργειά μου τον τελευταίο καιρό. Πρόκειται για μια online συλλογή εκπαιδευτικού υλικού για την ομογένεια με θέμα την Ορθοδοξία. Η ιδέα είναι, με ένα χαμηλό αντίτιμο, και όταν το υλικό γίνει αρκετό, να μπορεί κανείς να το χρησιμοποιήσει σε κατηχητικά σχολεία ή στο σπίτι για να κάνει ανάλογο μάθημα. Το εκτελώ με την πολύτιμη βοήθεια της φίλης μου της Δέσποινας, που γνώρισα εδώ στην Αμερική, καθώς είναι τεράστιο εγχείρημα, που μόνη μου δεν μπορώ να το φέρω εις πέρας. Έχουμε μερικές εβδομάδες που το ξεκινήσαμε και αρχίσαμε να το προωθούμε στα – μισητά μου – social media, και οι πρώτες ενδείξεις είναι ενθαρρυντικές. Εύχομαι βαθύτατα να βγει κάτι από όλο αυτό – θα αισθανθώ ότι επιτέλους βρέθηκε ένας τρόπος οι ετερόκλητες γνώσεις και δεξιότητες που έχω με τα χρόνια συλλέξει να ενωθούν όλες μαζί και να χρησιμοποιηθούν για καλό σκοπό. Αν η υπόθεση λειτουργήσει, ίσως μακροπρόθεσμα να μπορούσε και το Κατ’ Οίκον Ιστορία να ακολουθήσει μια ανάλογη πορεία. Όπως και να έχει, και ό,τι και να γίνει στη συνέχεια, δεν θα είχα συλλάβει τίποτε από όλα αυτά αν δεν είχα αρχίσει να γράφω σε τούτο το ιστολόγιο και, όταν το σκέφτομαι, νιώθω ένα σχετικό δέος.

saint_category_preview

Αυτά, λοιπόν, είχα να πω σήμερα. Σας ευχαριστώ από καρδιάς που με παρακολουθούσατε τότε που το είχα τόσο μεγάλη ανάγκη, και εύχομαι σε όλους ό,τι καλύτερο μέχρι να τα ξαναπούμε.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s